Kilgoot

Een kilgoot is een goot die in de kil ligt, de lijn waar twee dakvlakken naar elkaar toe lopen. Men vindt ze tussen twee aaneengebouwde hallen, bij een sheddak, of waar een lager dak tegen een hoger gebouw aansluit. Ze wordt ook binnengoot genoemd, omdat ze niet aan de buitenrand van het gebouw ligt maar erboven.

Een kilgoot vangt het water van twee dakvlakken op en ligt boven het gebouw. Loopt ze over, dan komt het water dus niet buiten op de grond terecht maar binnen. Daarom is ze een van de gevoeligste plekken van een industrieel dak. Oude kilgoten in zink of staal roesten of scheuren, verbindingen gaan lekken, en in de winter hoopt er sneeuw en ijs op.

Bij een dakrenovatie krijgt de kilgoot daarom bijzondere aandacht: voldoende breedte en diepte voor de afvoer van beide dakvlakken, isolatie eronder zodat er geen koudebrug en geen condensatie ontstaat, een dakbedekking die ononderbroken doorloopt, afvoeren met voldoende capaciteit en een noodoverloop. Ook de sneeuwophoping die in een kil ontstaat, hoort in de berekening.